Bloğumu ilk açtığımda hissettiğim heyecan ve istek hala içimde. Ama uzun süre bu duygularıma kulak veremedim. Acı tatlı bir çok yaşanmışlığın ardından tekrar Merhaba diyelim ve asıl konumuza geçelim...
Evet duygularıma kulak veremesem de gözüme, gönlüme bir çok desteklenmesi gereken iyi iş takıldı. Aslında hem içinde olduğumuz hem de sürekli ne olacak bu işin sonu dediğimiz İnternet dünyası kontrollü ve faydalı olarak kullanılabilirse neler yapılabilir neler. İşte güzel bir örnek İyi Kalpli Eller.. Yine onu bunu okurken takip ederken değerli bir arkadaşımın sayfasında gördüm ilk Arzu Tavukçuoğlu'nun kendi tabiri ile "Kar amacı gütmeyen kuruluşunu". Arkadaşımın sayfasında katıldığı ören bayanlar etkinliğini sonrasında sıkı bir takibe aldım. Çok güzel bir etkinlik. Hanımlar bir araya geliyor ve çocuklar için atkı bere örüyorlar. Sonrasında atkılar, bereler köy okullarına gönderiliyor. Faydalı bir kadınlar günü diyebiliriz.

Bunun dışında özellikle köy okullarının güzel çocuklarına bot, mont , çanta , kalem , defter ve ekstra ihtiyaçlar doğrultunda bir çok hediye gönderiyorlar. Kendileri zaten kocaman bir iyi kalpli el olmuş. Diğer iyi kalpli ellerinde uzanması için gereken organizasyonları yapmak için çabalıyor. Aslında bakınca hepimiz yapmak isteriz böyle bir işi değil mi? Evet hepimiz yapmak isteriz ama bunu yapacak vakti, gücü, çabayı ,sabrı, istikrarı kaçımız gösterebiliriz. İşte bu noktada azalır azalır ve böyle bir işin altına elini koyacak bir avuç insan kalır.Bırakın yapmayı organize etmeyi hepimiz yardım etmek de isteriz. Evet hepimiz yardım etmek isteriz biri gelip bizden alırsa , evde eskimiş kullanmadığımız eşyaları kabul ederse vs. Yine azalır azalırız. Kaç kişi alıp bulup götürüp uğraşıp didinip bu işin yükünü biraz daha azaltır. Yani anlayacağınız istediklerimiz ile yaptıklarımız arasında ki uçurumda ölüyor biraz da insanlığımız. Bunları karamsar bir tablo olsun diye yazmadım. Sadece ha gayret hadi hareket demek istiyorum. Kalplerimizin iyiliğine olan inancım sonsuz sadece ellerin biraz daha hareketlendirmek lazım. Bu konuyu mühimsiyorum, hatta yardımseverlik konusunda şuracıkta düşüncelerimi paylaştığım bir yazımı da bulabilirsiniz. Tüm cümleler öncelikle kendime tabi.

Bunun dışında özellikle köy okullarının güzel çocuklarına bot, mont , çanta , kalem , defter ve ekstra ihtiyaçlar doğrultunda bir çok hediye gönderiyorlar. Kendileri zaten kocaman bir iyi kalpli el olmuş. Diğer iyi kalpli ellerinde uzanması için gereken organizasyonları yapmak için çabalıyor. Aslında bakınca hepimiz yapmak isteriz böyle bir işi değil mi? Evet hepimiz yapmak isteriz ama bunu yapacak vakti, gücü, çabayı ,sabrı, istikrarı kaçımız gösterebiliriz. İşte bu noktada azalır azalır ve böyle bir işin altına elini koyacak bir avuç insan kalır.Bırakın yapmayı organize etmeyi hepimiz yardım etmek de isteriz. Evet hepimiz yardım etmek isteriz biri gelip bizden alırsa , evde eskimiş kullanmadığımız eşyaları kabul ederse vs. Yine azalır azalırız. Kaç kişi alıp bulup götürüp uğraşıp didinip bu işin yükünü biraz daha azaltır. Yani anlayacağınız istediklerimiz ile yaptıklarımız arasında ki uçurumda ölüyor biraz da insanlığımız. Bunları karamsar bir tablo olsun diye yazmadım. Sadece ha gayret hadi hareket demek istiyorum. Kalplerimizin iyiliğine olan inancım sonsuz sadece ellerin biraz daha hareketlendirmek lazım. Bu konuyu mühimsiyorum, hatta yardımseverlik konusunda şuracıkta düşüncelerimi paylaştığım bir yazımı da bulabilirsiniz. Tüm cümleler öncelikle kendime tabi.
Ve bu şartları da düşününce, Arzu Hanım'ın ve ona destek olan herkesin canı gönülden ellerinden öpmek lazım. İhtiyaçları bulma tespit etme alma hazırlama gönderme vb kısımları bir yana... İnsanların "kaprisli iyilikleri" ile mücadele ettikleri için ayrıca Arzu Hanım'a bol bol dua etmek lazım..Bu devrin en büyük yaralarından biri de tabi güvenmek ...Ama bu yara kendimizi güzel işlerden uzak tutmak için bir bahane olmamalı hiç bir zaman.
İşte sizlerle İyi Kalpli Ellerin iletişim adresleri ve sitelerinden aldığım güzel yüzlü çocuklarından bir iki resim Neler yapılıyor nerelere gidiyor kendileri anlatsın. Belki içimizde ki uçurumları yemyeşil bir düzlüğe çevirebiliriz. Ve çocukların yüzlerinde ki tebessümde aradığımız güveni bulabiliriz.
Güzel insanlar güzel işler. Yazması bile umut veriyor insana.


Hiç yorum yok:
Yorum Gönder