Sayfalar

20 Nisan 2012 Cuma

Babasının Kızı


İşin içinden çıkmam mümkün değil. Hayat durdu dedikleri bu olmalı. Düşünceler planlar olmazsa olmaz elbette ama bir an geliyor her şey gözünden düşüyor insanın. Hayatının en acı yüzünü  öğrenmenin sarsıntısındayım şimdi. Yeni bir hayata başladığım bir şeyler yapmam lazımın peşinde koştuğum bir dönemde zihnimdeki bütün domino taşları yerle yeksan oldu. Dünya benim için kalanların ve gidenlerin  olduğu bir yığına dönüştü. Kendime gelecekmişim , zamanla her şey düzelecekmiş , hiç unutmayacakmışım ama alışacakmışım. Evet biliyorum ama bunlar bana teselli değil daha büyük acı veriyor bazen. Zaman geçtikçe sanki ondan uzaklaşıyorum duygusu çok zor geldi. Ama geçen gün bir arkadaşım saçmala zaman geçtikçe yaklaşıyorsun dedi. Ölümü hiç bu kadar merak etmemiştim. Babamın neler yaşadığını nelerin gerçekten ona ulaştığını bilmek hatta % 100 emin olmak istiyorum. Bildiklerim yetmiyor sanki.
 
Sonra düşünüyorum en merahametli olan Allah . O na emanet babam. Bunu defalarca söylüyorlum kendime. Aklımdan geçen milyonlarca düşünceye rüzgar olsun savursun diye. Sürekli tekrar ediyorum.

Ben babamın biricik kızı otuzlu yaşlara geldim. Ama ben babamın minicik kızı. Onun yanında bir şey isterken gülerken (ki gülmemek elde değil ) ona sarılıp öperken yaşım hiç değişmezdi. Şimdi babam yok minicik kız da yok artık. Babamın yanında bıraktım onu. Babam dünyanın en iyi insalarından biriydi. İyilik yapmak için insanların peşinden koşacak kadar iyiydi. Etrafında çok fazla sevilecek ama çok üzerine düşülmeyecek kadar iyiydi. Çok aranmasına sorulmasına gerek bırakmayacak kadar iyiydi. Çünkü zaten o herkesin üzerinedüşer herkesi çok arar sorardı. Babam kızının maça gitme isteğini kıramayacak onun elinde tutup maça götürecek kadar iyiydi. Babam 12 yaşında kapanmak istediğimi söylediğimde nasıl istersen kızım diyecek kadar iyiydi. Babam üniversiteye giderken  banka kartım bozulduğunda sırf bana para getirmek için iş sonrasın tankerle 170 km yol yapacak kadar iyiydi.Babam 30 sene önce kaybettiği babasının mezarına bayramlarda bayramlaşma çoşkusu ile gidecek kadar iyiydi. Herkesin Hakkı abi bambaşka bir insandır diyeceği kadar iyiydi.Hem iyi bir baba hem iyi bir insandı.Allah'ım bizler razıyız  ne olur sende ondan razı ol. Cennetinde kavuştur bizi.

Bundan sonra gördüklerimi onun için de göreceğim yaşadıklarımı onun için de yaşayacağım hüzünlerimde sevinçlerimde hep onun hisleri de olacak. Ben babasının kızıydım vaktim dolana kadar hep de öyle olacağım.

Ciğerimde son nefesin saklı.
Hatıraların ellerimden tutacak.
Artık hüzünlü eser bahar havası.
Sen yokken yaşananlar yarım olacak.
Babam ciğerim sen ölmeyi bilir miyidin.
Babam can evim benim için ölemezsin.

1 yorum:

  1. ne diyebilir ki sana babasını kaybetmis biri daha. sadece sana artık hislerinde daha yakın, seni babası hayatta birinden daha iyi anlayabilecek biri olabilmekten cok da öteye gitmiyor bu acının paylasımı.karsılıklı konusulmuyor, karsılıklı aglanmıyor.cünkü bu acı hep tek basına yasanıyor.tek basınayken vuruyor hep. günes gelmesin diye örtersin ya perdeyi ama ışıgı, ısısı bi yerden sızar hep..

    YanıtlaSil